بطور كلى ادرار سياه چه در ابتداى تب‌ها و چه در انتهاى آن‌ها باشد كشنده است ، مگر اينكه ادرار سياه پايانى موجب تخفيف تب شود كه در چنين صورتى نشانه شفاى زودرس مىباشد . 5 - ادرار سفيدرنگ : واژهء سفيدى دو معنى متفاوت دارد : مردم گاهى چيزهاى شفاف را نيز سپيد مىگويند ، مثلا شيشهء روشن و بلور روشن را سپيدرنگ مىگويند . با اينكه سپيد حقيقى سزاوار نام رنگى است كه ديد را پراكنده كند ، مانند شير و كاغذ . ليكن شير و كاغذ را نشايد شفاف گفت ، زيرا ديد چشم در آن نفوذ نمىكند و بر سطح آن مىماند . رنگ شفاف آن است كه هيچ رنگى ندارد . پس ادرار سپيدرنگ - سپيدى كه معنى شفافيت را بدهد - بطور كلى علامت سردى ( سردى مزاج ) است و اميد پختگى در آن نيست . اما ادرار سپيد - نه بمعنى شفاف - همواره غليظ « 93 » مىآيد و به چندين رنگ سپيد ديده مىشود : اگر سپيدى آن خلمى « 94 » باشد دليل بر بسيارى بلغم اشخاص « ويار » دار است « 95 » . اگر سپيدى آن شبيه سپيدى پيه باشد دلالت بر گداختن پيه و چربى دارد « 96 » . اگر سپيدى آن سفيد عادى « 97 » باشد ، دليل بلغم است و خبردهندهء بيمارى مزمن كه در بدن پيدا شده است و يا پيدا خواهد شد ( ذرب : مرضى كه شفاپذير نيست ) . اگر سپيدى همراه با سپيدى كف باشد و رقيق باشد و چرك بهمراه داشته باشد ، دليل بر آن است كه در اندام‌هاى ادرارى زخم‌هاى چرك كرده وجود دارد . اگر چرك همراه نداشته باشد نشانهء آن است كه مادهء خام و نارسا زياد است و بعيد نيست كه دليل بر وجود سنگ مثانه باشد . اگر ادرار همراه منى باشد نشانهء آن است كه ورم‌هاى بلغمى به انتها نزديك شده است و يا نشانهء وقوع فروهشتگى در احشا است و يا علامت بيماريهائى است كه از بلغم زجاجى عارض مىشوند . ليكن ادرار همرنگ منى از حالت بحران و يا از ورم‌هاى بلغمى نيست بلكه در ابتداى بحران و يا در آغاز ورم پيدا مىشود و علامت خطرى است كه آمدن سكته

--> ( 93 ) - نسخه انگليسى : « غليظ و كدر » . ( 94 ) - نسخهء انگليسى : « برنگ موسين » . ( 95 ) - در نسخهء انگليسى : « بلغم ناپخته » آمده است . ( 96 ) - نسخهء انگليسى : « ادرار چربىدار شامل چربى امولسيونه مىباشد كه از انساج وارد آن شده است » . ( 97 ) - در نسخهء انگليسى بجاى سفيد عادى عبارت « مومى شكل و يا چسبناك » آمده است .